Brief an St. Gallen

Liebs St. Galle,

Wenn ich amigs vo Winterthur de Zug uf St.Galle nimmä – de duet mier s Härz weh.

Isches doch de hinterletschi, jeger-grüen-gruusig-lotteri Zug wo d’SBB do id Oschschwiiz schickt! Ich ha das jo sowieso no nie verstande:

Werum sind d’Züüg uf Züri immer gstriglät und gschträälät, und die Züg wo id Stadt vo de stolze 3 Wäihere fahret xend us wie d’Frisur vom Ueli Maurer – Biz guslig und vernochlässigt. Es foht scho bim Iifahre in Bahnhof z’Winterthur ah, wenn d’Lüüt ufem Perron vis-a-vis afönd grinse, wenn de „St.Galler Zug“ in Bahnhof inechrüücht. So wiene halbtoti Muus, wo d’Chats nonig ganz i di letschte Täili zerstücklät hät. Do fählt gad nur no d’Durchsag dur d’Luutsprächer:

„Mini Dame und Herre – lueget si zue, wie en Zug usem letsche Johrundert in Bahnhof uf Gläis 6 iifahrt. Es isch s’letschte und s’eltischte Exemplar wo mier vo de SBB no uf de Schine händ – und sicher käine, mitme fancy Starbuckskaffi dinne. Säb Züg, fahred nume uf Züri und Bärn. Bemitläided si die arme Tröpf, wo jetzt en nostalgischi Bahnräis mit Rumple und Lärm vor sich händ – und sind si froh, händ si de Zug uf Züri gwehlt!

D’SBB wünscht trotzdem allem: En gueti Fahrt.! D’Billetprisä, erhöhemer trotzdem. Adé, messi!“

De stiigt me als Reisende denn biz beschämmt i das Relikt usem letzte Johrhundert ih und hofft, dass di andere bald ufhöred z’glozä.

Ich muess aber au zuegeh, dass spötischtens churz vor Wil d’Sunne wider ufgoht. Wil(l) au wänn de Zug uf St.Galle amigs amene Truurspiil glicht – d’Sicht uf d’Landschaft zwüsche Winterthur und de Vadianstadt, isch jedesmol en Räis wärt. De chammer uf de morgentlich Starbuckskaffi scho fascht verzichte. Obwohl mer vom luute Zugabtäil und de undichtä Fänschter, jo sowieso scho gnueg wach isch.

Bis zum nöchschte Mol St.Galle – in Liebi, din Lozärner.

Leave a Comment

Ihre E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.